son consciente de que nestes textos hai palabras que se repiten demasiadas veces.
\ndun texto a outro e tam\u00e9n dentro dun mesmo texto.<\/p>\n
o proceso de escrita \u00e9 moi diferente dunha persoa a outra. co\u00f1ec\u00edn un escritor que dic\u00eda que dedicaba meses \u00e1 escrita de cada poema. logo o proceso de construci\u00f3n dos libros ocup\u00e1balle anos. \u00e9 evidente que neste libro haber\u00e1 moitas “baleas” pero, a medida que vaia avanzando en versi\u00f3ns m\u00e1is finais do conxunto, irei limpando outras reiteraci\u00f3ns non desexadas. d\u00e9ixovos aqu\u00ed un anaqui\u00f1o que me parece moi revelador dunha entrevista ao narrador arxentino sergio chejfec que aparece no suplemento el asombrario<\/a> do xornal dixital eldiario.es<\/a>:<\/p>\n – En el primer relato, titulado “Vecino invisible”, dices que habitar el mundo produce cansancio y melancol\u00eda, y que vivir empeora las cosas. \u00bfTenemos otra alternativa? son consciente de que nestes textos hai palabras que se repiten demasiadas veces. dun texto a outro e tam\u00e9n dentro dun mesmo texto. o proceso de escrita \u00e9 moi diferente dunha persoa a outra. co\u00f1ec\u00edn un escritor que dic\u00eda que dedicaba meses \u00e1 escrita de cada poema. logo o proceso de construci\u00f3n dos libros ocup\u00e1balle […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[34],"class_list":["post-117","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-proceso","tag-sergio-chejfec"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/luagris.net\/debaleas\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/117","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/luagris.net\/debaleas\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/luagris.net\/debaleas\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/luagris.net\/debaleas\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/luagris.net\/debaleas\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=117"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/luagris.net\/debaleas\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/117\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/luagris.net\/debaleas\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=117"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/luagris.net\/debaleas\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=117"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/luagris.net\/debaleas\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=117"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nos dous primeiros poemas de de baleas<\/em> lev\u00e1ronme varios meses cada un. non meses de escrita pero si meses de remoer nunha idea inicial e ir d\u00e1ndolle forma.
\ne os meses de “hai festa” e os meses de “no mu\u00ed\u00f1o” non se superpuxeron. ben ao contrario, foron per\u00edodos moi separados un do outro.
\ncando rematei de escribir “no mu\u00ed\u00f1o” e decid\u00edn embarcarme nesta aventura de de baleas<\/em>, os apuntamentos para os seguintes textos vi\u00f1eron todos xuntos nun prazo de tempo pequeno.
\nnoutras experiencias anteriores, o mesmo proceso de escrita durou pouqu\u00edsimo tempo (alg\u00fan dos meus libros est\u00e1 escrito en menos de d\u00faas semanas) e os procesos de correcci\u00f3n (m\u00e1is longos) fac\u00edaos en bloque.
\nneste caso, estou tentando desenvolver cada poema dun xeito individual: cando me po\u00f1o a traballar nun texto, normalmente non revisou m\u00e1is que ese texto. se \u00e9 pos\u00edbel nesa sentada nin miro para os outros.
\ncon todo hai unha serie de ideas centrais que, inevit\u00e1belmente, van transcorrendo duns poemas aos outros e iso leva a que haxa palabras moi repetidas.
\nmesmo descobr\u00edn algunha idea ou estrutura ou recurso que aparece nun texto como se fose un descubrimento novidoso cando a p\u00f3lvora xa a descubrira eu mesmo nun poema anterior. (se \u00e9 que a\u00ednda queda p\u00f3lvora por descubrir na literatura.)<\/p>\n
\ns\u00e9deme pacientes!<\/p>\n
\n– Creo que una de las cosas buenas que tiene la literatura es que no se enfrenta a formulaciones que no tienen que ser necesariamente ciertas en t\u00e9rminos de factibilidad, pero tienen un espesor de car\u00e1cter abstracto. Me parece que esa es una de esas frases. Mucho tiene que ver con la creaci\u00f3n de climas, desdoblamiento de caracteres, temperatura\u2026, que yo podr\u00eda suscribir subjetivamente de una manera relativa. No estoy afiliado a esa idea, pero me parece… (podedes ver o resto desta interesant\u00edsima entrevista aqu\u00ed<\/a>).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"