rematada a funci\u00f3n \/ juancito caminador acar\u00f3ase na barra \/ dunha taberna en ingeniero white \/\/\/ a imaxe \u00e9 do poeta \/ que viviu os seus so\u00f1os \/ e mais so\u00f1ouno vivo \/ e m\u00e1is morto \/e a\u00ednda as\u00ed \/ non soubo del \/ nin a metade da imaxinaci\u00f3n do mundo \/\/\/ al\u00ed escoita \/ juan entre os sons xordos \/ dos vasos na madeira \/ das botellas nos vasos \/ a historia marabillosa e certa \/ do mari\u00f1eiro que divisou unha balea \/ no medio do treb\u00f3n \/\/\/
\nvagaba tan extraviada coma o barco \/ no centro do centro da chuvia mesta \/ das ondas salgadas do vento irreflexivo \/ da bruma que recende a argazo \/\/\/
\na curva gris do lombo era unha luz \/ no negror do vendaval \/\/ ergu\u00edase brillante e \/ volv\u00eda sumir \/ no mar coma un destino \/\/\/
\nno centro da pista \/ unha mesa unha caveira un coello \/\/ o ilusionista vende \/ so\u00f1os por dous pesos \/\/ e cando a carpa do circo \/ ficabaldeira de asombros \/ o home agocha \/ o seu tremor no abrigo ra\u00eddo \/ e mergulla na noite \/ na xenebra \/ no poema
\na nena con vestido de domingo \/ que esculca cada movemento do prestidixitador \/ e cando se apagan as luces esf\u00famase deixando tras de si \/ un ronsel p\u00e1lido<\/p>\n