cando regresaba ulises dos restos calcinados de troia \/ foi tentado por sereas \/ atacado por c\u00edclopes \/<\/p>\n
pero por ningunha \/ destas criaturas foi vencido \/\/
\npero non o venceu ningunha \/ destas criaturas<\/p>\n
a primeira soluci\u00f3n \u00e9 \/ de gelman
\na segunda \u00e9 \/ m\u00e1is prosaica \/ e mi\u00f1a<\/p>\n
navegou ulises con afouteza ou valor \/
\nnavegaron \/ el e os seus compa\u00f1eiros \/ todos os mares \/<\/p>\n
cando finalmente \/ decidiu encami\u00f1arse cara a pen\u00e9lope \/<\/p>\n
tornar \u00e1 india \/ dir\u00eda gelman do franc\u00e9s aim\u00e9 bonpland<\/p>\n
cando colleu \/ ulises \/ cami\u00f1o \u00e1 illa de seu \/ ao lar \/ para deixarse morrer \/ nese seu acubillo \/
\na\u00ednda que nunca se sabe se son de un \/ as cousas que deixamos atr\u00e1s hai mil anos<\/p>\n
nese seu derradeiro \/ cami\u00f1o \/ atopou a balea \/ e tras dela marchou \/<\/p>\n
puxo os ollos \/ no ronsel que o seu canto \/ dese\u00f1aba nas ondas \/
\ne navegou outros mares \/ e esqueceu a pen\u00e9lope \/<\/p>\n
(bonpland non esqueceu nunca \/ as flores no colo de nunu \/ a india na boca do orinoco)<\/p>\n
e pen\u00e9lope tornou \/ a\u00ednda m\u00e1is anci\u00e1 \/ se isto \u00e9 pos\u00edbel \/
\ne tam\u00e9n morreu \/ e morreu ulises vagabundo \/ solitario \/<\/p>\n
(porque o canto da balea \/ d\u00e1 aos vivos s\u00f3 \/ acubillos provisionais \/
\ne a balea \u00e9 libre \/ e tal como chegou marchou \/ e deixou a ulises \/ extraviado para sempre)<\/p>\n
e no seu \/ vagar sen norte \/ tivo tempo \/ de agradecerlle a \u00edtaca a viaxe \/
\ndesde lonxe \/ como mandara o poeta alexandrino \/\/<\/p>\n
porque as baleas viven \/ a\u00ednda m\u00e1is eternamente \/ que os poemas<\/p>\n